Echt verslaafd zijn aan de (ge)liefde: het bestaat!

Een vrouw die 20 x per dag tevergeefs de man belt op wie ze verliefd is. Of een man die ziek wordt, echte afkickverschijnselen vertoont wanneer hij zijn vriendin langer dan 2 uur moet missen. Nee het is niet het thema van een speelfilm, maar van een heuse documentaire.

Wanneer verandert liefde in een obsessie? En wanneer blijk je niet verliefd maar verliefd op de verliefdheid te zijn?

De Deense filmmaakster Pernille Rose Grønkjær, die in 2006 met The Monastery: ‘Mr Vig and the Nun’ De VPRO Joris Ivens Award won voor de beste lange documentaire, portretteert een aantal mensen die zichzelf verliezen in ‘s levens hevigste afrodisiacum: de liefde.

Zo is er Tracey, de overanalyserende upperclass New Yorker, die haar eigen daden op een gegeven moment omschrijft als Fatal Attraction-ish. Of die andere Tracy, lowerclass, die als afleidingsmanoeuvre voor haar eigen leven relaties aangaat met 20 jaar jongere nietsnutten die op haar bank hangen. “Ik heb de neiging te denken dat ik van mensen hou”, stelt ze. De 40-jarige gitarist Christian was in het verleden zo verschrikkelijk afhankelijk dat hij nu als gezond alternatief een langeafstandsrelatie probeert te onderhouden. Maar hoe goed werkt zijn theorie in de praktijk?

Grønkjær filmt haar hoofdpersonen hoofdzakelijk thuis, waar ze tijdens dagelijkse activiteiten, of klassiek op de bank als bij een officiële therapiesessie, openhartig hun problemen bespreken. Sommige verslaafden hebben hun pijnlijke geschiedenis nagespeeld en geven zo op een andere manier een inkijkje in hun obsessieve gedrag. Een film over de wisselwerking tussen vertrouwen en verwaarlozing, dromen en waanideeën, pijn en plezier en het onontkoombare feit dat we uiteindelijk allemaal niets meer of minder willen dan liefhebben en geliefd worden.

‘Love Addict’ is te bekijken in de themaweek over de liefde bij Holland Doc 24 of op Uitzendinggemist.nl.