Reacties op: Kind lijdt onder scheiding

Door: Nicklas

Nicklas — Wed, 20 Jan 2010 11:50:59 +0000

Helemaal mee eens!

Door: Tamara

Tamara — Mon, 03 Nov 2008 09:24:36 +0000

Hallo.

Ik ga ook ff meediscuseren...
Ik zou eerst eens wat uitleg geven.
Ik heb een relatie met de vader van mijn kind. Maar de relatie wil niet vlotten.
Volgens hem doe ik niets goed.
Speelgoed vind hij rommel. En dus loopt dat iedere keer uit op... Ja spullen door de kamer gooien en schelden en vloeken waar de kleine bij is. Ik vind dit voor een kind niet gezond. Moet ik daarom door de statestieken maar bij mijn vriend blijven???
Terwijl dit al geen gezonde verstandhouding is? Nou ik weet wel zeker dat ik mijn kind meer stabiliteit en al t andere kan bieden als ik een alleenstaande moeder ben.
Ik heb hier alles al voor geprobeerd..
En heb heel me energie alles, echt alles geprobeerd om de relatie op een normaal/beter spoor te krijgen.
Maar geen veranderingen. Dus vind ik niet dat je alle relaties/gezinnen onder een kam kan scheren! Vrouwen kunnen er wel degelijk alles aan doen om goed voor hun kind te zorgen. Zelfs zonder man!

Door: Marco Polo

Marco Polo — Tue, 06 Nov 2007 21:07:15 +0000

@Theo, ik ben het volledig met je eens, vandaar mijn opmerking over vriendschap. Vrouwen zijn nogal eens geneigd om de kinderen als verlengstuk van zichzelf te zien. Letterlijk dus eigenlijk. Kind moet mee als moeder gaat. En de vader heeft dan het nakijken. De Nederlandse wetgeving werkt daar ook stevig aan mee.

Door: Theo Richel

Theo Richel — Tue, 06 Nov 2007 10:23:52 +0000

Overzicht van studies naar effecten vaderloosheid:
http://www.richel.org/brokenlink/PDF/civitasnl.pdf

En een vertaald hoofdstuk uit een boek van Michelle Weiner-Davis (Google die naam maar): http://www.richel.org/brokenlink/PDF/Voorkom%20die%20scheiding.pdf

Door: Theo Richel

Theo Richel — Tue, 06 Nov 2007 10:05:12 +0000

De vraag of een alleenstaande ouder voldoende structuur kan bieden dient met ja te worden beantwoord, in principe kan één ouder het ook, alleen lukt het blijkens onderzoek de meeste gewoon niet. Nogmaals, ik heb een overzicht van plm 120 studies vertaald dat daar geen twijfel over laat bestaan: alleenstaande ouders (in de praktijk: moeders) slagen er om allerlei redenen niet in om voldoende structuur te bieden. Vaderloos opvoeden levert doorgaans een slechter resultaat op dan door beide ouders opgevoed worden. Ik zal de studie op het net zetten en de link hier posten.

Dan Marco Polo over de liefde. Dat is een heel mooi fenomeen, maar nogal overschat. Als je geluk wilt, of veel sex en drank, whatever dan staat wat mij betreft de wereld voor je open, no limits, je gaat je gang maar. En als je je partner beu bent, wel, dan neem je toch gewoon een ander? Prima.
Maar zodra er kinderen komen wordt jouw geluk/genot plotsklaps een stuk minder belangrijk. Dan komt dat kind op de eerste plaats, en dan slik je je behoeften maar een decennium of twee in.
Wederom uit onderzoek (vraag Ed Spruijt van de Universiteit van Utrecht maar) is bekend dat het helemaal niet zo nodig is dat een kind in een gelukkig gezin opgroeit. Als de ouders elkaar echt de tent uitmeppen, dag en nacht, dan wordt het eens tijd om over een scheiding te gaan denken, maar een goede scheiding is nog altijd veel slechter dan menig slecht huwelijk. Bovendien verwarren vrouwen (die doorgaans het initiatief nemen tot een scheiding) hun geluk nogal eens met dat van de kinderen. Als zij zich onmgelukkig voelt dan hoeven de kinderen dat nog niet zo te ervaren.
Oh ja: ik heb ook nog een heel mooi stuk van een amerikaanse scheidingsconsulente vertaald over hoe de aanloop van zo'n scheiding - doorgaans om weinig tot niets - verloopt. Ik zal beide stukken terug op het net zetten en hier de links posten.

Door: Trijntje

Trijntje — Tue, 06 Nov 2007 09:32:31 +0000

Ik bedoel daarmee dat er geen spanningen behoren te zijn in een gezin, in zoverre dat een kind daar last van heeft. Als je samen besluit een kind op te voeden, getrouwd of niet, of op vriendschappelijke basis, lijkt me dat een belangrijk doel.

Door: Marco Polo

Marco Polo — Tue, 06 Nov 2007 09:13:21 +0000

Interessant, de vraag of een stel gelukkig moet zijn samen om hun kind goed te laten opgroeien. Hoe gelukkig? Mag het ook een gelukkige vriendschap zijn?

Door: Trijntje

Trijntje — Tue, 06 Nov 2007 08:49:42 +0000

Theo, daar ben ik het uiteraard mee eens. Vrouwen en mannen verschillen EN komen overeen op bepaalde gebieden. Daar torn ik ook niet aan. Maar, met alle respect, ik vind dat je nogal ver gaat in het afkeuren van de stelling dat structuur ook met een één ouder gezin te bereiken valt. En natuurlijk is een kind het meest gebaat bij een twee oudergezin, MITS dat een gelukkig getrouwd stel is, zoals dat bij jou thiuis het geval is. Mocht dat niet zo zijn en er is van alles geprobeerd om ‘het’ goed te maken, dan is het voor iedereen beter als er een andere volwassen oplossing wordt gezocht.

Door: Theo Richel

Theo Richel — Mon, 05 Nov 2007 18:30:50 +0000

Beste Trijntje, je maakt het jezelf nogal makkelijk door te vluchten in allerlei clichés. Ik heb geen lage dunk van vrouwen. Ik scheer niet iedereen over een kam. Tussen mannen en vrouwen zijn een heleboel overeenkomsten EN verschillen. We hebben ons de afgelopen decennia aan laten praten dat die verschillen er niet zijn en dat alles wat een man kan een vrouw ook kan/wil en vice versa. dat is dus niet zo.
Dat wil niet zeggen dat er nooit een vrouwelijke vuilnisphaler zal zijn of een mannelijke kinderoppas, sterker nog, die zijn er al, en dat is prima zolang die mensen daar zelf voor gekozen hebben. maar het zullen er nooit veel worden omdat die beroepen blijkbaar doorgaans vooral net een ander geslacht aanspreken. Ik heb daar geen moeite mee, maar onze overheid wel, die blijft maar trekken dat mannen moeten gaan strijken en vrouwen fulltime moeten gaan werken. Dat wil de meerderheid niet, en het doet er niet toe of je dat goed of slecht vindt, het is een gegeven. Uit de voortdurende mislukking van die compagnes concludeer ik dat mannen en vrouwen zo hun eigen domein hebben, en als ze zich daar gelukkig voelen, dan zie ik niet wat er aan zou moeten worden gedaan. En slechte ervaringen? Ik ben gelukkig getrouwd en heb vier kinderen waar ik zielsveel van hou (en de liefde wordt beantwoord ook).

Door: Trijntje

Trijntje — Mon, 05 Nov 2007 18:09:37 +0000

Theo, ik weet niet precies hoe ik dit moet opvatten. Ik krijg het idee dat je mannen en vrouwen nogal over één kam scheert. Iedereen is anders. Niet alleen mannen kunnen hun kinderen in het gareel houden en het is zeker niet zo dat de “typische vaardigheid” van vrouwen ‘zorgen voor kleding en voedsel’ is. We wonen niet meer in de oertijd. Feit blijft dat mensen scheiden, om wat voor reden dan ook. Gezien ook je reactie op het stukje ‘waarom vrouwen huilen’ krijg ik het idee dat je een nogal laagdunkend beeld van vrouwen hebt. Slechte ervaringen misschien?Correct me if i’m wrong..