We vallen helemaal niet voor ‘de ware’, maar voor ‘de foute’

In tijden van seriële monogamie als norm, zitten mensen zodra ze single zijn op datringsites en -apps. Altijd in de hoop nu ‘die ene ware’ wel te vinden. Een Hollywood-ideaal dat in de praktijk ook verre van ideaal is.

We zoeken ook niet goed, zegt filosoof en oprichter van ‘The School of Life’ Alain de Botton. “Geschikte kandidaten – geduldige, begripvolle en betrouwbare gegadigden – wijzen we meestal juist af.”

We worden volgens hem in de armen gedreven van iemand die niet per se goed voor ons is, we gaan dus niet voor de ware, maar voor de verkeerde, vertelt De Botton in HUMO van deze week.

Wat je aantrekt in die ander is namelijk juist zijn of haar gebrek. “Het feit dat iemand zich moeilijk kan hechten of zich juist enorm aan je vastklampt”, geeft de filosoof als voorbeelden. “Je kiest voor iemand z’n wond, voor de pijn die je herkent. We denken dat we in de liefde geluk zoeken, maar waar we in werkelijkheid op uit zijn, is vertrouwdheid.”

Dat wat we in onze jeugd meemaakten met ouders, mannen, vrouwen, dat bepaalt waar we ons senang bij voelen of niet en dus worden we aangetrokken door eventuele partners die dezelfde gevoelens oproepen. “Meestal ging dat niet alleen om tedere en zorgzame gevoelens”, merkt De Botton op.”Soms houden ouders wel van hun kind, maar zijn ze toch afstandelijk, strikt of vernederend.”

De Botton, die over dit thema al diverse boeken schreef, verdeelt mensen grofweg in 2 groepen. “Aan de ene kant heb je degenen die vermijdend zijn. Hun hoofdgedachte is: ‘Ik wil graag een hechte emotionele band, maar anderen stellen me zo vaak zonder reden teleur. Ik ben bang dat ik gekwetst word als ik iemand te dichtbij laat komen.’ Die mensen kunnen makkelijk alleen zijn.”

De andere groep noemt hij ‘de angstigen’. Zij verlangen juist naar een heel intieme band en vinden dat anderen nooit de toenadering wensen waarop zij hadden gehoopt. “Ze zijn constant bang dat zij de ander meer waarderen dan de ander hen. Ze klampen en vragen, terwijl de eerste groep zich terugtrekt. En het ironische is dat die twee uitersten zich tot elkaar aangetrokken voelen en zo meestal in een vreselijke vicieuze cirkel belanden: hoe meer de klamper klampt, hoe banger de vermijder wordt.”

Het is de reden volgens De Botton dat mensen op latere leeftijd soms betere keuzes maken. Althans degenen die zichzelf beter hebben leren kennen en ook begrijpen wat het met je doet om een relatie te hebben met een bepaald persoon. Maar er zijn volgens de filosoof nog veel meer mensen die na het verbreken van een relatie weer hetzelfde type man of vrouw zoeken en vinden en weer van voren af aan beginnen.

Het hele artikel is via Blendle te lezen. Of je neemt even de tijd om naar De Botton’s filosofische visie tot je te nemen in deze interessante spreekbeurt.

Lees ook:Vreemdgaan doe je omdat je veel van je partner houdt
Lees ook:Relatie testen? Openhartige vragen werken beter dan snode plannen!
Lees ook:Soort zoekt soort
Lees ook:20% van de getrouwden verlangt heimelijk naar een ander
Lees ook:Vrouwen vinden vreemdgaan man niet erg, verliefd worden wel

facebook share facebook share

Geen reacties // Reageer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Naam

Website

Het kan vijf minuten duren voordat nieuwe reacties zichtbaar zijn.

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>